Πότε μπορείς να ονομάζεσαι συγγραφέας;

 Ο κειμενογράφος, ο blogger, ο αρθρογράφος, πόσο δημιουργικοί είναι τελικά;
Η αλήθεια είναι, πως η λογοτεχνία και κάποιες μορφές blogging είναι άπειρα πιο διασκεδαστικές όχι όμως λιγότερο δημιουργικές ή προκλητικές από τις άλλες μορφές γραφής.

 Διάβασε στα Ελληνικά      Read in English


Αληθινός συγγραφέας είναι μόνο ο λογοτέχνης ή όλοι όσοι καταπιάνονται με τις λέξεις; Ο κειμενογράφος, ο blogger, ο αρθρογράφος, πόσο δημιουργικοί είναι τελικά;

Στις μέρες μας, το επάγγελμα του συγγραφέα τείνει να συνδέεται σχεδόν αποκλειστικά με τη λογοτεχνία. 

Είναι σχεδόν ύβρις για τους περισσότερους, να χρησιμοποιείς αυτήν την ιδιότητα για να περιγράψεις τη δουλειά σου με τις λέξεις, εάν τα εισοδήματά σου δεν προέρχονται αποκλειστικά από δικαιώματα βιβλίων ή έστω στήλες και άρθρα λογοτεχνικά.

Από την άλλη, πολλοί διαφημιστές ή και bloggers απαιτούν να λογίζονται τουλάχιστον ως Τολστόι, υιοθετούν με μανία κάθε στερεότυπο περί συγγραφής και αρνούνται να σε ακούσουν εάν η κάθε φράση σου δεν περιέχει τουλάχιστον μια φορά  τη λέξη δημιουργικότητα.


Συγγραφείς και... συγγραφείς


Έχοντας περάσει από όλα σχεδόν τα μετερίζια της γραφής και πέρα από τις ακρότητες, καταλήγω πως συγγραφέας είναι ένα πράγμα, άσχετα τί γράφει. Είτε γράφεις για φυτικά σαμπουάν είτε για τη μέρα σου στη δουλειά είτε για πνιγηρές ατμόσφαιρες, από τη στιγμή που καταπιάνεσαι με τις λέξεις, είσαι συγγραφέας

Σε δύο κυρίως βασικά πράγματα διαφέρουν οι λογοτέχνες, κάτι που μεταξύ μας, ίσως κάποιες φορές κάνει τη δουλειά τους άπειρα πιο εύκολη από τους υπόλοιπους.

Οι λογοτέχνες λοιπόν, έχουν Ελευθερία και περισσότερο Χρόνο.

Έχουν την ελευθερία να επιλέξουν το θέμα τους χωρίς να ερευνήσουν λέξεις-κλειδιά και χωρίς να διαβάσουν τα άπαντα του κάθε brand. Έχουν την ελευθερία να γίνουν όσο αστείοι, καυστικοί και σαρκαστικοί επιθυμούν.

Έχουν τη μεγάλη ελευθερία να παίξουν όσο θέλουν με τις λέξεις, να φτιάξουν δικές τους και να μην νοιαστούν για το μέγεθος των κειμένων, τα αποτελέσματα και τις πωλήσεις στο τάργκετ γκρουπ.

Επίσης, έχουν περισσότερο χρόνο να δημιουργήσουν σε σχέση με έναν blogger ας πούμε, που χρειάζεται τουλάχιστον δύο κείμενα την εβδομάδα. Και σίγουρα, περισσότερο χρόνο από έναν κειμενογράφο ή αρθρογράφο που πρέπει να παραδώσει «χθες». 

Το γιγάντιο μείον τους όμως, είναι η πειθαρχία να γράψουν παρόλη την ελευθερία και δη, μεγάλες φόρμες. Πόσο μάλλον να καταφέρουν και να ζήσουν από αυτό.

Η αλήθεια είναι, πως η λογοτεχνία και κάποιες μορφές blogging είναι άπειρα πιο διασκεδαστικές όχι όμως λιγότερο δημιουργικές ή προκλητικές από τις άλλες μορφές γραφής.


Το κύριο χαρακτηριστικό του συγγραφέα

Τα τελευταία χρόνια έχω ανακαλύψει ένα χαρακτηριστικό που με έχει βοηθήσει να ορίσω καλύτερα τον συγγραφέα. Οι περισσότεροι «δημιουργικοί» πλέον, εντάσουν στην έρευνά τους τις μηχανές αναζήτησης. Το έτερό μου ήμισυ είναι επαγγελματίας της εικόνας και για κάθε ιδέα του χρειάζεται έρευνα και τόνους εικόνες να δει.

Εκεί ήταν που ανακάλυψα τη διαφορά ως προς το τί πυροδοτεί τη δική μου δημιουργικότητα. Οι καλύτερες εμπνεύσεις μου μετά από έρευνα, έχουν έρθει πάντα από λέξεις και κείμενα. Αδυνατώ να βρω οποιαδήποτε ιδέα με εικόνες, γελάω αποκλειστικά σχεδόν με κείμενα και λεξιπλασίες ενώ δεν έχω πιο αγαπημένη ασχολία απ΄το να πρέπει να διαβάσω άγνωστες λέξεις και να δημιουργώ δικές μου.

Εννοείται, πως μακράν η αγαπημένη μου σελίδα είναι το slang ενώ μια από τις πιο χαρούμενες στιγμές της καριέρας μου ήταν η προσθήκη μου στον ταδόπουλο. :) 

Αυτό το κοινό στοιχείο λοιπόν, το έχω συναντήσει στους περισσότερους ανθρώπους της γραφής.

Αν λοιπόν σκέφτεσαι μόνο με λέξεις,
εμπνέεσαι σχεδόν αποκλειστικά από λέξεις και όχι εικόνες, αν η αγαπημένη σου ασχολία είναι το διάβασμα, το παιχνίδι με τις λέξεις και μπορείς να ξοδέψεις ώρες ολόκληρες για να ανακαλύψεις την κατάλληλη, τότε διαθέτεις ένα από τα πιο ενδεικτικά χαρακτηριστικά ενός συγγραφέα.

Το μόνο ερώτημα λοιπόν που θα δεχόμουν για κάποιον που γράφει, δεν είναι εάν πρέπει να ονομάζεται συγγραφέας ή όχι, αλλά εάν είναι καλός ή κακός συγγραφέας στο εκάστοτε είδος. Εκεί, ο καθένας έχει το δικαίωμα να ισχυριστεί οτιδήποτε. Όλα τ’ άλλα είναι είτε αναχρονιστικά στερεότυπα είτε –για όσους τα υιοθετούν- αδικαιολόγητο ψώνιο. :)




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου